Lokaal Sociaal

Sociaal, Groen en Lokaal
artikel - Standpunt project de Tirrel
28-9-2020

Standpunt project de Tirrel

Het standpunt van Lokaal Sociaal over het project de Tirrel

Met pijn in mijn hart ga ik volgende week woensdag 7 oktober mijn best doen in de gemeenteraad van het Hogeland om te voorkomen dat er een kleine 10 miljoen extra krediet naar het grote project de Tirrel gaat, dat al 24 miljoen zou gaan kosten.

Zo’n grote extra uitgave is niet uit te leggen: We moeten al bezuinigen op de ondersteuning van de minima, de jeugdzorg, De WMO, de voorzieningen in de dorpen en de lasten voor de inwoners worden steeds maar hoger.

Het college moet dit project stopzetten. Het moet aan de slag gaan met een nieuw en haalbaar plan, met als hoofddoel goede huisvesting voor de scholen die in afgeschreven gebouwen zitten.

Mission failed

De tijd van dromen, wensen en ambities voor allerlei prestigeprojecten is echt voorbij. De ruimte die door het college van het Hogeland is gepakt, met het collegeprogramma als leidraad, heeft ervoor gezorgd dat na bijna 2 jaar de basis nog allesbehalve op orde is.

Door de grote projecten en de enorme ambities van het college is de gemeentelijke organisatie overbelast. Medewerkers komen überhaupt niet toe aan het op orde brengen van de basis. Daarom is de werkdruk zo hoog, daarom worden mensen ziek en gaan er mensen weg. Daarom gaat er onvoorstelbaar veel geld naar inhuur van een projectmanager hier, een coach daar, en drie directeuren.

Vanaf het begin van het Hogeland heb ik samen met Stefan van Keijzerswaard van de VVD doorlopend aandacht gevraagd voor deze grote projecten. Steeds in een poging om grip op die plannen te krijgen. Omdat je op je klompen aan kunt voelen dat het aan alle kanten rammelt als het stil blijft aan de kant van het college.

De memo aan de raad

Zaterdag 26 september, eind van de middag, ontvingen we deze memo, de stilte werd doorbroken. Lees en oordeel zelf: (zie bijlage).

De conclusie is dat er vier cruciale momenten zijn geweest waarop de raad niet om een besluit gevraagd is, terwijl dat wel had gemoeten. Dat waren kansen geweest om het tij te keren, om te zorgen dat het wél een haalbaar plan zou worden, en binnen het budget zou blijven. Het college geeft wel toe dat het niet juist was, maar waarom ervoor gekozen is de gemeenteraad niet te informeren blijft de vraag.

Gelijk krijgen is echt niet altijd leuk Het is een rotbesluit om te nemen, en dat reken ik het college in z’n geheel aan. Want als je in goede tijden pronkt met het collegiaal bestuur, betekent dat ook dat je in slechte tijden samen de verantwoording moet nemen. Enerzijds betekent dat berouw tonen en nadenken over wat je doet. De verklaring van de wethouder in de raadsvergadering van 23 september en de memo van 26 september een stap in die richting.

Anderzijds betekent het ook dat je er een gevolg aan moet verbinden.

Kwestie van vertrouwen

Mijn vertrouwen is weg. Het was al te paard vertrokken door een reeks van eerdere gebeurtenissen.

De verantwoordelijke wethouder heeft de inwoners en de gemeenteraad al eerder op onplezierige wijze voor het Blok gezet. Denk bijvoorbeeld aan de keuze voor ‘diftar, diftar, of diftar’. Deze wethouder gaf niets om het verdwijnen van de vleermuizenopvang in Adorp. Hij deed lacherig over de vraag om meer gebieden in te richten als losloopgebied voor honden. Hij negeerde andere suggesties en signalen vanuit de samenleving. Hij nam ons al nooit zo serieus.

Het is aan hem en aan het college om samen te komen met een goede oplossing. Eentje waarmee ze laten zien dat ze de ernst van de situatie inzien en invoelen.

Ook ben ik vreselijk benieuwd hoe de coalitiepartijen hiernaar kijken en welke consequenties zíj hieraan verbinden. Ik vraag me af of ze dat lef hebben.

Geen kaarten voor de borst houden

Dus ga ik op 7 oktober, als de Tirrel weer op de agenda staat, zelf de vraag maar in de groep gooien.

Ik heb na het schrijven van dit verhaal geen kaarten meer voor de borst. Dit is het standpunt van Lokaal Sociaal. Het spijt me echt voor al die mensen die zich met hart en ziel hebben ingezet voor de Tirrel. Maar: ‘Don’t shoot the messenger!’.

Het college komt tot op heden niet verder dan een: “Sorry en we gaan het anders doen”. De coalitiepartijen namen de vorige raadsvergadering geen stelling. Wij doen dat nu wel, dat is namelijk wél zo eerlijk. Mocht je er ook wat van vinden en dat willen delen, mail dan naar linda@lokaal-socaal.nl. Mocht je het niet alleen met ons willen delen maar ook met de gemeenteraad en het college zelf: Je kunt inspreken in de raadsvergadering. Meer informatie daarover vind je hier

Mocht je na dit gelezen te hebben denken: ‘Waar gaat dit over?’, dan vind je hier wat achtergrondinformatie
Deel dit artikel:downloaden
Linda Visser

Linda, bouwjaar '82 geboren en getogen op het Hogeland. In het dagelijks leven ben ik jeugdhulpverlener, persoonlijk begeleider op een leefgroep. In mijn vrije tijd ben ik inval chauffeur op de Dierenambulance Groningen. Vanaf 2014 ben ik fractievoorzitter. Ik heb niet alle wijsheid in pacht en werk graag samen, geniet van het feit dat je een leven lang kunt leren. Vanuit Lokaal-Sociaal sluiten we bondgenootschappen op inhoud en vragen we advies aan de inwoners. Doen we eigen gedegen onderzoek en komen we met alternatieven, oplossingen en andere denkrichtingen. Bedrijven we open politiek, zijn we eerlijk en gaan voor de inhoud. "Samen ben je wijzer, ben je sterker en bereik je meer"